(Dinlerken oku. tıktık!)
Küçük dünyamın en mutlu serüveni 17 haziran'da başlamıştı. Ne çok zaman geçmiş...
Boş gözlerle duvarlara bakıyorum yine. Bu hisleri unutmayı dilememiş miydim Allah'ım? Birine yeniden güvenmek ne çok zamanımı almıştı. Giden benden neler götürmüştü. İnandığım adam bana bunları kat be kat vermedi mi? Neden YİNE? Kalbimle,aklımla konuştuklarım var bu yazıda. İçimden geçenleri döküyorum. Kendimi düzeltmeye, yazım yanlışlarına,hiçbir şeye takılmayacağım.
Sanki sevdiğim adamı kaybettim... O yok gibi. Karşımdaki yabancı. Bizim için çabalamıyor,sevdiğini söylemiyor,beni geçiştiriyor.
Üzülmeyi özlemedim ki ben.
Neden geldin yine şubat?
Niçin sevmiyorsun beni?
Niye benim sevdiklerimi alıyorsun benden?
Bu sefer sarılınca geçmeyecek gibi...
Onsuz kalırsam ne yapacağımı da bilmiyorum üstelik. Suküt mu iyidir, alıp başımı gitmek mi uzaklara?
Yumulu göz kapaklarımın içindesin sevdiceğim
Yumulu göz kapaklarımın içinde şarkılar
Şimdi orda herşey seninle başlıyor
Şimdi orda hiçbir şey yok senden önceme ait
Ve sana ait olmayan
NAZIM HİKMET
(not: ağlamaktan gözlerim yoruldu.uyumak iyidir. belki unuturuz.)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder