Hey! Merhaba 2015... Merhaba bunalım...

06.01.2015

Başım çatladı çatlayacak ağrıdan. İçim sıkım sıkım sıkıntıyla dolu. Su iyi gelir dedim, daha da kötü oldum. Zaten sinüzitim var. Kafam kazan, kalbim bi garip.
Kesin bir şey olacak telaşı var içimde. Fırtına öncesi sessizlik sanki... Bunalıma giriyorum galiba. 5 gün süren mutlu rüyam sonrası alışma süreci, sancılı bir dönem. İçimden koşarak ağlamak geliyor. Size hiç oldu mu, bilmem. Hem kaçıyorsun herkesten, her şeyden. Hem de zoruna gidiyor kaçmak... Avazın çıktığı kadar ağlamak istiyorsun. Yaşadığın hayatı yadırgıyorsun.
Neyse...
Bugün saatlerce sevgilime yeniden aşık olduğumu düşündüm. Olmaz mı ki arada, için içine sığmaz hani. Sanki aşkım kalbimden taşıyor, haykırmak istiyorum sevdiğimi.Sürekli onu göreyim istiyorum. Sesini, nefesini,ellerini özlüyorum ya bildiğin.Kafamdan bunlar geçerken beni mutlu etmek için neler yaptığını,nasıl doğru kişi olduğunu falan da düşünüyorum tabi.Ama çok hassasım konu ''O'' olunca. Hemen küsüveriyorum, kırılıyor kalbim. İstiyorum ki en kıymetlisi olayım, hep en incesini düşünsün o da, konu ben olunca. Ama olmuyor. Benim tatlı odunum. Hala yontamadım. Bir türlü başaramadım.
 Başımın ağrısı devam ediyor bu sırada. Kar yağışı bekliyorum. Okullar tatil olsun da evde kedileyeyim diye. Olmayacak bir şeyin umudu içindeyim. Yağmayacak işte! Zaten evde kedileyemem de. Onsuz olmaz. Pandasız kedi mi olurmuş!?
Of bazen kendi kendime hayallerimin peşinde, kimsenin umrunda olmadığı garip ve çaresiz hissediyorum kendimi.Neyse yakında geçer bu hislerim. Şimdi uyku zamanı. Şarkıyı dinlemenizi tavsiye ederim.
 O burada yok, evet. Ama gözlerimi kapattığımda yanımda olduğunu hayal ederek günüme gün ekliyorum. Öyle böyle acı vermiyor. Ağlamadan uyuduğum günleri unuttum. Olsun. Bir aşk kolay yetişmiyor :) Hadi ben yattım. İyi geceler!