Tamam. Her şey çok güzel. Gerçekten, inanarak ''mutluyum'' diyebiliyorum. Artık sadece yüzüm değil, gözlerimin içi de gülüyor.
Ha özlemiyor muyum? Özlüyorum... Özlemelere koyayım!
Dert değil o artık.Rutinim.
Ama sen? Sen benim, canım geri dönüşüm kutum... Ben sadece komik bir resim arıyordum.Tüm geçmişimi, acılarımı değil.
Hiç geçmeyecek gibi,hiç bitmeyecek gibi hissettiriyor bazen.Canımın içini,kalbimin ortasını dağlıyor. Yutkunamıyorum. Yerini hatırlıyorum,izi silik silik.
Yavaş yavaş yok olması da zoruma gidiyor. Nasıl bana kendini unutturur? Nasıl mutlu olduğumuz, olacağımız daha çok zaman geçirmeyiz,geçiremeyiz?
Özlemek; oldum bittim hırçınlaştırır beni. Yine ona da, kendime de çok kızıyorum.
Neyse.
İlişik yaşayamadığım günlerime, hiç bırakmayacaklarmış gibi sevmelerime gelsin.
Alışkanlıklarım benden daha yorgun.Anılar şimdi uzakta bir yıldız.
http://www.youtube.com/watch?v=BFRhFVhPnYQ
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder